<< ضرب المثالها >>

بوته آفتو نیر حویرس پتیره


گیوه کش هی پاس پتیه


غره کردن ز غارت کردن بدتره


ار جنگ کنی یو گورزوم ، ار صلح کنی یو یوزوم


صد به به ، به یک نه نه ، نه ار زد


بردیم به آسماری دست ز دینم نهه ور داری


ابریشم که خار ابوه دست بند فروگاه ابوه


با هلوا هلوا کردن دهن شیرین نی بوه


مهمون دیر مجال شو مس با خوسه


تا به صحرا که اری اگوی و خندی هونه که ایاهی دره س ایبندی


خیر گردم خیرات کنم


شل به رفتار کور به گفتار


قرض خوشی به لرزش پس دادن نه ارزه


کره دون پوست بزه دا انه دختر دوزه


ار بوه خوسه نی دید ادعا شاهی اکرد


ار جووم دردیه اصلم بپرس


کاعباس خواباس خوانباس


اختیار دست کا بختیار


روبه جایی که بخوننت نه جایی که چو وردارن بروننت


دوستی بی جهت دیدم دشمنی بی جهت ندیدم


چشمه با سوک سوک او نی دراره


حورسور حورسور یو چنه کهمنته ، منت خوم کشن بی رینت مردم


گوشت با زوت بخور منت قصاب نکش


مرغ که پیته کنه خاک منه سر خوس کنه


تو که نی دی یار من خدا بسازد کار من


بی دوغ گودن یو ماسته دست که بس زنی شی شو راسته


شانس ما یا دوغ یا دو شاب


اگه نیودم به باغت ا مردم ز داغت


اختیار دست کا بختیار


پهنه دادن دست گربه


کیو ینو دلس خوشه که رنگس سره


هر که سرس ا سوسه کلاه سیس ادوزه


اگر دیدی چی هی به چشمن نگو به زبونت سگ آن دنیا ابوه به پا سبونت


دندون درد وا بکنی


خونه مبا بی کد خدا ، احمد اره محمد ایا


بدته بفرستد به آسیاب خوت بفرست به میلست


خونه مبابی کد خدا گپ اره کوچیر ایا


یکی یه دونه یا خول یا دیونه


مرغ که انجیر اخوره نوکس کجه


هر که حوار خره مردم تند پیاده ابو


زهرا بنید سکینه ، مکه بنیه مدینه


گو بوم کد خدا نه پاره ده بید گئدی کی حرفس اخرید ، گونه ، گوپ ول بید


هالو دو مل به کچه خوسه عاقل دونه مردم بچه


کچل دیدم عیب می بریده کرو


برشتوک یو چند ساله حونه سوده


به بنگشت گودن سوک یا سنگین، گو سوک سنگینی دست خومه.


با خدا بو تا خدا هم وا تو بو .


تا جو تنگه بپر.


یارون به ده ره ندادن به کوه که بره اوی کدخدایی کرد .


سوزی وا به دهونه گا شیرین بو


که ز خوت نبید کهدون که زخوت بید .


هر که مندیر همساس شو بی شوم اخوسه .


دوست اگو بیو بهت بگوم دشمن اگو اخواستم بهت بگم .


هر که گپی نداره انیشنیه پا برد گپی .


صد من جو پیش گا مکال هیچه .


اشعار بختیاری


تو مون چهل پنجره ، تو سیمون چو وچنار
                                                      نون پزه بیوی جهان عروسی نگوس بکار
هزار بیشه آقا داماد جو وگردو وکمسه
                                                      قند تهرون سیس بیار ین چای ایرون کمسه
ای خط نه کی نوشته آقا فریبرز خط نویس
                                                      سر ز خطس کی در اره اقا داماد خط نویس
ای خط کی نوشته آقا فریبرز خط نما
                                                      سر ز خطس کی دراره آقا البرز نو دوما
زن گگوم زن گگوم وردار ریم بال رو
                                                      شر شر برف و بارون ری گلات تر نبو
خوم خیاطم برومس، خوم خیاطم دوزومس
                                                      هر کدوم سون زن گگومه چی بنات کو زومس
دایه،دایه،دایه دایه ، سی میشون کم بوفت به تش
                                                      ز بالایی آقا داماد چکمات سفت ور کش
اوه روی سنگ سلامت رهه ما دیر و دراز
                                                     خانم عروس چون بوت تو وره ترکی بباز
خانم عروس خوس گل و پا درخت گل نشست
                                                     ز هوس خوس و بوس رهه دوالالی نه بست
 

ادامه داره نویسنده و گرد آورنده سرکار خانم جهان رضایی