نگاه دیگر به مسجدسلیمان

با نام خدا مطلب خود را آغاز می کنم ، من اهل مسجدسلیمان هستم و به مسجدسلیمانی بودن خود افتخار می کنم ،زیرا این را می دانم که این خطه با تمام محرومیت و ستمدیدگی با رشادت وبردباری و صبوری تمام مصائب را پشت سر می گذارد و گذشته از تاریخ این شهر که همه به نفت و استخراج نفت و مسائل سیاسی نفت می باشد می دانم که مسائل دیگری هم هست که می توان صادقانه به آنها پرداخت،مسجدسلیمان شهری تاریخی است که از جمله آثار تاریخی آن می توان به بردنشانده و سر مسجد اشاره کرد، به طبیعت زیبای این شهر در بهار که دیدنی ترین طبیعت خدادادی را در این فصل دارد، و اگر کمی روی این مسائل فکر کنیم می بینیم که با دست به دست هم دادن می توان شرایطی را جهت جاذبه های طبیعی و تاریخی این شهر گرد آوریم تا بتوان بیشتر به جذب توریست و جهانگرد بپردازیم و در آمد حاصل را صرف عمران و آبادانی این شهر و مردم ستمدیده آن نمود ، این ها همه به این مسئله بر می گردد که اول باید به هویت خود پی ببریم که کی هستیم ، در کجای این زمین قرار گرفته ایم .هدفمان از زنده بودن و زندگی کردن چیست و در راستای زندگی خود چه کارهای مفیدی را می توانیم انجام دهیم که به درد جامعه و شهرمان بخورد ،
بعد از آن است که می توانیم احساس کنیم هدف داریم و هر انسانی که هدف را پیدا کرد جهت رسیدن به آن و ارتقاء آن جهد و تلاش می کند و من وتو میشویم ما و ما ها می توانیم با شناخت وجودی خود و اینکه متعلق به چه آب و خاکی هستیم و زاده کدام خطه می باشیم می توانیم جهت پیشرفت آن خالصانه و با ایمان و اعتقاد مستحکم جهت به ثمر رسیدن آن تلاش کنیم ، تلاشی که ثمره آن شناساندن واقعیت و موقعیت شهر و همچنین شناساندن آثار قدیمی و تاریخی با ارزش این شهر با هویت اصیل خویش و مردم مهربان آن به همگان است که دیگر از اینکه امکانات نیست این جا قابل زندگی نیست ننالیم ، بلکه همت کنیم و در سازندگی آن تلاش کنیم آنوقت است که باید به خود وشهرمان افتخار کنیم
نویسنده مطلب سرکار خانم عارفه خیری غریب وند