نشریات زرد

زردی من ازتو .....

در تقسیم بندی مطبوعات ، نشریات زرد نازل ترین گروه را تشکیل می دهند – نشریاتی که اخبار و مطالب آنها عمدتا مبنی بر تعریف ؛ تمجید ، شایعات و منابع غیر موثق است .

مخاطب آن بیشتر تشنگی سیری نا پذیر نسبت به تیتر ها و خبر هایی که باعث تعجب آنها در باره مسائل سئوال برانگیزی مثل مدیران سیاسی ، ورزشی ، هنری یا حوادث احتماعی دارند .

نشریات زرد بیش از اینکه اطلاع رسانی کنند با توسل به اغراق ؛ دروغ پردازی و خبر سازی مخاطبان خود را برای مدت کوتاهی هم که شده به هیجان می آورند و با تیتر و عکس هایی که حس کنجکاوی را بر می انگیزد آنان را وادار به خواندن ویژه نامه های خود می کنند

نشریات زرد همزاد مطبوعات و مقوله اطلاع رسانی هستند و البته حضورشان تا لحظه ای که مطبوعات برنده باشند احساس خواهد شد در همه عرصه های فرهنگی و هنری مثل مطبوعات و سینما – هم آفریندگان نخبه، مخاطبان نخبه و هم آفریندگان عامی ؛ مخاطبان عامی دارند .

نشریات زرد در هر نوع جامعه ای خصوصا در جوامع بشری بعنوان مثال در جامعه سبز شهر خودمان که اطلاع رسانی بشدت محدود و محصور است رشد قابل ملاحظه ای دارند . البته لازم بذکر است این روند از سیاست های کاری بعضی از مدیران مسجدسلیمان است که برای حفظ میز وصندلی های خود حتی پرده از جزئی ترین مسائل بوجود آمده در ادارات بر نمی دارند .

در ضمن این نوع نشریات در جوامع دموکراتیک هم امکان فعالیت گسترده پیدا می کنند وقتی آزادی بیان و مطبوعات تامین شود ، نشریاتی که اصول کار خود را بر انتقاد طراحی می کنند و آزادانه به نقد وتحلیل رویدادها و پدیده های سیاسی ، اجمتاعی و هنری می پردازند طبعا نشریات زرد هم از این آزادی بیش ترین استفاده را می برند و فضای خبری حامعه را غبارآلوده می کنند..

وجود این چنین نشریاتی در جامعه مثل انگل های اجتماعی با انگلهای شیر هندی که در قالب کتاب ، فیلم و موسیقی تولید می شوند – یکی از هزینه های داشتن فضای بازی می باشد ، همچنین این نوع نشریات را صاحبان امتیازشان در مقابل پرداخت پول های کلان به اجاره دهندگان آنان واگذار می کنند و کاری ندارند که اجاره کنندگان چه می نویسند و چه می کنند ، بعضا اداره کنندگان این نشریات بعد از چند ویژه نامه فکر اداره امور شهر را نیز در ذهن خود می پرورانند چناچه قبلا هم افرادی این چنین به خاطر موارد ذکر شده در ادارات مختلف شهر به کار هایی که به لحاظ تخصصی شایستگی آن را نداشته اند انتخاب گردیدند .

این افراد هر روز نه ای برای ذکر نام خود در نشریات مربوط نهایت استفاده را می کنند تا به قول خودشان درذهن نا خود آگاه مراد جای بگیرند تا در روز موعود استفاده لازم را از آن ببرند وبعدش هم که ....

 در واقع این افراد به قول آن مجله ای که به رسم ایرانیان که در چهار شنبه آخر سال موقع روشن کردن آتش و پریدن از روی آن بر سر زبان می آورند مردم را نردبان رسیدن به اهداف خود قرار می دهند زردی خود را به خورد مردم و سرخی مردم را با رای گرفتن از آنها به سرقت می برند ، البته بعید هم نیست که به افکار شوم خود دست پیدا کنند در نشریات زرد حرفا تیتر و عکس مهم است ، صفحه بندی ، کیفیت مطالب، کیفیت کاغذ و چاپ اصلا اهمیتی ندارند .

این بخش از تعریفی است که در ماهیت یک نشریه زرد می توان ارائه داد . امید است که این مطلب هر چند ناقص تلنگری باشد برای دوستان مطبوعاتی که توجه داشته باشند که فکر ودید مردم ما آنقدر هم که فکر می کنند بسته نیست و باید بدانند کوچکترین حرکت فریب کارانه ایشان درذهن مردم بطور صحیح مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد مواظب عمل کرد خود باشند و برای دفاع از حقوق پایمال شده مردم قواعد این مسئولیت مهم را بطور آشکارا رعایت و اجرا کنند .

کورش حسوند

خبرنگار افتخاری سایت